იტალია დასავლეთ ევროპის იმ ქვეყნებს შორის რჩება, სადაც ერთსქესიან წყვილებს ბავშვების ერთობლივად შვილად აყვანის სრული უფლება დღემდე არ აქვთ. მოქმედი კანონმდებლობით, შვილად აყვანის ძირითადი პროცედურა მხოლოდ დაქორწინებული ჰეტეროსექსუალური წყვილებისთვის არის ხელმისაწვდომი.
მიუხედავად ამისა, ბოლო წლებში იტალიის სასამართლოებმა არაერთი გადაწყვეტილება მიიღეს, რომლებმაც ერთსქესიანი ოჯახების უფლებები ნაწილობრივ გააფართოვა. გარკვეულ შემთხვევებში სასამართლოებმა ე.წ. „სტეპჩაილდ ადოფშენის“ (პარტნიორის შვილის შვილად აყვანის) შესაძლებლობა დაუშვეს, თუმცა ეს ავტომატური უფლება არ არის და თითოეული საქმე ინდივიდუალურად განიხილება.
2025 წელს იტალიის საკონსტიტუციო სასამართლომ კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება მიიღო და დაადგინა, რომ ქალთა ერთსქესიან წყვილებში ორივე პარტნიორი შეიძლება აღიარებულ იქნეს ბავშვის კანონიერ მშობლად, თუ ბავშვი საზღვარგარეთ ჩატარებული დამხმარე რეპროდუქციული პროცედურის შედეგად დაიბადა. გადაწყვეტილება უფლებადამცველებმა ლგბტ თემის უფლებების მიმართულებით მნიშვნელოვან წინ გადადგმულ ნაბიჯად შეაფასეს.
ადამიანის უფლებათა დამცველი ორგანიზაციები მიიჩნევენ, რომ ერთსქესიანი წყვილებისთვის შვილად აყვანის შეზღუდვა დისკრიმინაციულია და ბავშვების ინტერესებსაც ეწინააღმდეგება. მათი განცხადებით, ოჯახური გარემოს ხარისხი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მშობლების სქესი.
მეორე მხრივ, შეზღუდვის მხარდამჭერები აცხადებენ, რომ მოქმედი რეგულაციები ტრადიციული ოჯახის მოდელის დაცვისკენ არის მიმართული. ამ პოზიციას განსაკუთრებით აქტიურად უჭერენ მხარს კონსერვატიული პოლიტიკური ძალები და კათოლიკური ეკლესიის წარმომადგენლები.
საზოგადოებრივი დისკუსია იტალიაში დღემდე გრძელდება და საკითხი ქვეყნის სოციალურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში ერთ-ერთ ყველაზე სადავო თემად რჩება.