14 თებერვალი მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში სიყვარულის დღედ აღინიშნება, თუმცა ამ თარიღის ისტორია ანტიკურ რომამდე მიდის. ვალენტინობის დღის სახელწოდება უკავშირდება წმინდა ვალენტინს — ქრისტიან მღვდელს, რომელიც მესამე საუკუნეში, რომის იმპერიაში ცხოვრობდა. გადმოცემის თანახმად, იმპერატორ კლავდიუს II-მ ახალგაზრდების ქორწინება აკრძალა, რადგან მიაჩნდა, რომ დაოჯახებული მამაკაცები ნაკლებად ეფექტიანი ჯარისკაცები იყვნენ. მღვდელი ვალენტინი კი ფარულად აქორწინებდა შეყვარებულ წყვილებს, რის გამოც დააპატიმრეს და 269 წელს სიკვდილით დასაჯეს.
ისტორიკოსთა ნაწილი აღნიშნავს, რომ 14 თებერვლის თარიღი შესაძლოა ძველ რომაულ დღესასწაულს — ლუპერკალიასაც უკავშირდებოდეს, რომელიც თებერვლის შუა რიცხვებში ნაყოფიერებისა და გაზაფხულის მოახლოების აღსანიშნავად იმართებოდა. მოგვიანებით, მეხუთე საუკუნეში, რომის პაპმა გელასიუს I-მ 14 თებერვალი ოფიციალურად გამოაცხადა წმინდა ვალენტინის ხსენების დღედ, რითაც ქრისტიანულმა ტრადიციამ ანტიკური რიტუალები შეცვალა.
ვალენტინობის დღე როგორც რომანტიკული სიყვარულის სიმბოლო განსაკუთრებით შუა საუკუნეებში დამკვიდრდა. ინგლისსა და საფრანგეთში გავრცელებული იყო რწმენა, რომ სწორედ თებერვლის შუა რიცხვებში იწყებდნენ ფრინველები წყვილებად შეკვრას. მე-18–19 საუკუნეებში კი ევროპასა და შეერთებულ შტატებში ტრადიციად იქცა სასიყვარულო ბარათების — „ვალენტინების“ — გაგზავნა.
დღეს 14 თებერვალი მხოლოდ საჩუქრებისა და წითელი ვარდების დღე აღარ არის — ეს არის სიყვარულის, ერთგულებისა და ადამიანური ურთიერთობების დაფასების სიმბოლო, რომლის ისტორია თითქმის ორი ათასი წლის წინ დაიწყო.